วัดลามะ (ยงเหอกง) กลางเมืองปักกิ่ง เคยเป็นอดีตที่ประทับของจักรพรรดิสมัยก่อน ก่อนจะถูกเปลี่ยนเป็นวัดพุทธแบบทิเบตในสมัยจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
วันนี้เป็นวัดที่คนมาเยอะที่สุดในปักกิ่ง ทุกคนมาด้วยความหวังของตัวเอง
เวลาผ่านไปหลายร้อยปี จักรพรรดิหายไปแล้ว ราชวงศ์ก็หายไปแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังเหมือนเดิมคือ มนุษย์ยังคงมาที่นี่เพื่อขอความสบายใจ
เช้าวันนั้นอากาศเย็นประมาณ 3–5 องศา คนเต็มลาน บางคนขอเรื่องงาน บางคนขอให้ครอบครัวปลอดภัย สุขภาพแข็งแรง บางคนแค่ขอให้ชีวิตปีนี้อย่าหนักเกินไป
จริงๆ แล้วมันเป็นภาพที่เห็นได้ในแทบทุกวัฒนธรรม ญี่ปุ่นมีศาลเจ้า จีนมีวัด ไทยก็มีวัด มีศาล มีที่ให้ไปขอพร มนุษย์เราเหมือนกันตรงนี้ — เวลาชีวิตมีความไม่แน่นอน เรามักอยากเชื่อว่ามีบางอย่างคอยดูแลเราอยู่ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรเลย
นอกจากสิ่งที่เราขอจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ บางอย่างในชีวิตเราสร้างความสบายใจให้ตัวเองได้
ไม่ใช่ด้วยการอธิษฐาน แต่เป็น การวางแผน
สิ่งนี้แหละที่การวางแผนการเงินและประกันทำหน้าที่ มันไม่ได้ทำให้ชีวิตไม่มีปัญหา ไม่ได้ทำให้โชคดีขึ้น และไม่ได้แทนความหวังในใจเรา แต่มันช่วยให้เราไม่ต้องเอาทุกอย่างไปฝากไว้กับความไม่แน่นอน
เพราะบางเรื่องในชีวิต เราขอได้ แต่บางเรื่อง เราก็ กำหนดเองได้
ไหว้ได้ครับ ดีด้วยซ้ำ ถ้ามันทำให้ใจนิ่งขึ้น แต่ถ้าจะให้สบายใจขึ้นอีกหน่อย ลองมีทั้งสองอย่าง
ความหวังจากสิ่งยึดเหนี่ยว
+ ความคุ้มครองที่เราสร้างเอง
ชีวิตที่มั่นคงคือชีวิตที่ ต่อให้วันหนึ่งโชคไม่เข้าข้าง เราก็ยังยืนอยู่ได้ครับ
